Rodziny decydujące się na przysposobienie dziecka z innej rodziny, najczęściej robią to z dwóch powodów. Pierwszym, zdecydowanie rzadszym w otaczającej nas kulturze, jest chęć pomocy maleństwu, które do tej pory nie było w stanie zaznać szczęścia. Dlatego też decyzję o adopcji musi podjąć oboje rodziców. Jest to bowiem decyzja, której konsekwencje ponosić się będzie do końca życia.


Jeżeli wasz status majątkowy pozwala na utrzymanie dziecka, co współcześnie jest coraz droższe, oraz nie macie żadnych poważniejszych problemów zdrowotnych, śmiało możecie starać się o adopcję. Musicie jednak spełniać kilka warunków. Są to między innymi: pięcioletni staż małżeński, różnica wieku pomiędzy Wami a adoptowanym dzieckiem nie może przekraczać 40 lat.


Jako kandydaci na przyszłych rodziców, powinniście skierować się do ośrodka adopcyjnego, w którym w trakcie rozmowy z kierownikiem przedstawicie swoje oczekiwania oraz chęć przysposobienia malca. Pracownik będzie zobowiązany do przedstawienia Wam szczegółowej procedury adopcyjnej, po czym przystąpi do wypełniania dokumentów związanych z procesem adopcyjnym.


Nierzadko zdarza się, że przyszli rodzice rezygnują ze względu na ilość formalności, jakie przed nimi są postawione. Chodzi jednak o dobro dziecka! Pracownicy koniecznie muszą zapoznać się z historią oraz statusem materialnym rodziny, po to, aby dziecko nie trafiło z przysłowiowego deszczu pod rynnę. Jeżeli jednak cała procedura przejdzie pomyślnie – już tylko kilka kroków dzieli Was od rodzicielstwa! Należy też zaznaczyć, że w Polsce adopcja jest bezpłatna, ewentualnie może wiązać się z darowizną na rzecz ośrodka adopcyjnego.


Na koniec warto zaznaczyć, że adopcja jako proces jest tajna, stąd pracownicy socjalni nie mają prawa przekazywać żadnych informacji związanych z adopcją osobom postronnym lub nieuczestniczącym.


Adopcja dla rodziców jest trudnym procesem, ale pamiętajcie, że szczęście Waszego dziecka będzie to wszystko rekompensowało!